Monday, February 17, 2014

Özel İnsan

Benim bu özel insan. 

İşe yürürken, uzun bir zamandır Atatürk Bulvarı'nda meclis tarafında köpeklerin beklediğini görüyorum. Bir kadın her sabah kuru mamaları köpeklere verirken, içlerinden bir tanesi yemeğe bakmadan kenarda bekleyip, hızlı giden araçların peşinden koşuyor.

Bu sabah, tam yaya geçidinde, bir araç kaldırıma fazla yaklaşınca korktu benim asi köpek. Bana da çok yakındı. Önce bir kokladı beni. Sonra yaklaşınca ben de ona dokundum.

Sonrası malum, bana yaslandı ve ona dokunmama izin verdi. İçimden "artık koşma araçların arkasından, yoksa sen de zarar göreceksin" dedim. 

Keşke köpeklerle konuşabilseydim. Eskiden konuşabildiğimi düşünürdüm. Biraz daha sevip, karşıya geçtim. 

Arkamdan havlama sesi duyunca, yine bir aracın arkasından koştuğunu gördüm. 
Görsel: http://helpstraydogs2011.blogspot.com.tr/ 

Dokunmak aslında sağaltıcı bir eylem. Ben de mama veren kadına bile yaklaşmayan bu köpek nedeniyle kendimi özel hissettim. I am speshul!

Ah bu köpeklerin sadakati! Yarın bir daha konuşayım.

2 comments:

  1. E tabi oylesin, suphen mi vardi, seviyoruz seniiiii :)

    ReplyDelete
  2. köpekler gitti!
    :)
    ben de sizi seviyorum.

    ReplyDelete