Friday, March 7, 2014

Çekap

En kötü günleri geride bıraktık ailecek.

Annem senelerdir, "ben bir çekap yaptırayım" der dururdu. Biz naptık, baktık. Sonra kardeşim annemi yolladı bir laboratuvara Ocakta. Sonuçları alınca kalsifiye olduk. Ahah bu da ne demek derken, baktım ki böyle bir terim varmış hakikaten.

Ultrasonda çıkan kütle için 7 ürologla konuştuk. (Ehehe doktora doymamışız) Bize güven veren, güveni vermek için detaylı bilgi veren, ukalalık yapmayan kişiyi tercih ettik. Ve bugün taburcu olduk. Annem şu an tvde saçma sapan şeyleri seyrederken ben de mutluluğumu paylaşayım dedim. 

Çünkü insan bilmediğinden korkuyor, bildiğinden korktuğundan daha fazla. Google üzerinden bir ürolog diploması alacak kadar bilgi sahibi oldum. Ama yine de bir doktor kadar bilemediğim için korkmadım değil. 

Boyalı tomo çektirdik. O dönemler sıkıntılı dönemlerdi işte. Sonra aldık o tomo sonucunu, çoğalttık İst'a bile gönderdik. Seçtiğimiz doktor tomoyu yanımızda açıp bakan, tahlilleri göz gezdirmekten ziyade sayfadaki her kalemi teker teker okuyan oldu işte. 

Sonunda ameliyat oldu annem. Refakatçi de ben. Korktuğum kadar zor geçmedi hiçbir şey. Bundan sonrası da eminim kolay olacak. Böbrek kanseri kemo veya radyoterapiye direnç gösterdiği için tek çözüm amelyat. Ama böbreğin hepsi mi, tümörlü bölge mi? 
Hepsini alsalar, diğeri tam fonksiyonel, sorun değil ama tıp şu an var olan organı korumaya yönelik çalışıyor. Açık mı kapalı mı? Açıksa nekahat daha uzun sürüyor. Kapalıda tümörü rahat göremiyor. Hangi hastane? Eve yakın olsun. Öff bin soru işte.

Ben yine kısa kesmeye çalışayım. Annem ilk odaya getirildiğinde, hemşire "nefes almayı unutabilir, monitörde şu değer 90nın altında düşerse uyandırın, derin nefes almasını sağlayın" dedi. :s

Bu bilgiyi iki kişi aldı. Unutmadı nefes almayı ama 3 kere 89 görünce, "aanneaa" diye bağırdım tabi. Şu an hatırlamıyor benim o banırmalarımı.

Hastane kültürüne gelirsek, ben hastaneye gittiğimde diğer insanlara geçmiş olsun diyorum. Ne tuhaf insanlar var, bunu dediğimi söylemek bile ayıp aslında ama bize kimse bizden önce geçmiş olsun demedi, tıbbiyeliler dışında. 

Ameliyatta sonra gaz çıkarmak, yemek yemek, kaka yapmak ve yürümek bu işin mihenk noktaları. 

Hastanelerde de şu var, ilk gelenler endişeli suratlarla dolaşıyorlar. Sonra bu aşamaları geçtikçe ve hastaneyi öğrendikçe ifadeler yumuşuyor.  

Tıbbiyelilerin tavrı da çok önemli. 

Çok dağınık yazdım ama yorgunluğuma ve sevincime verin.

Kıssadan hisse;

  • belirli bir yaştan sonra ebeveynleri zorla çekapa göndermeli. Çünkü bizim hiç bir rahatsızlığımız yoktu. (artık ben yok, biz varız annemle)
  • kadınlar için meme ultrasonu, rahim ağzı smeari şart. 
  • ameliyat geçiren bir yakınınız varsa, lütfen ilk gün gitmeyin yanına. zaten sizi hatırlamıyor ve kişiyi boşuna yorup, odayı havasız bırakıyorsunuz. üstelik hastayla mı ilgilenicez, sizinle mi? bizi de yoruyorsunuz.
Başka biri ile aynı odayı paylaşamam, ışıkta uyuyamam, seste uyuyamam, uyanınca tekrar uyuyamam diyen ben, her birini yaptım, hiç de zorlanmadım. 

Kimse hasta olmasın! 
Ay lav yu, ayem sori, piliz forgiv mi, tenk yu.

Bu ne demek? Ho'oponopono
Denk geldik ve başladık bunu yapmaya. Ameliyat sonrası doktor: "tümör beklediğimden küçükmüş" dedi. Adını Marla koydum tabi ve Marla'nın bu şekilde küçülmüş olması gerçek midir?

7 comments:

  1. Canım J....... Neler yaşamışsın, hiçbirinden haberim olmadı. Şu kız ortada yok, bir yazayım sorayım dedim dedim sormadım YUH bana. Çok utandım kendimden, bir daha yapmayacağım. Çok çok geçmiş olsun, kalbim seninle, seni çok iyi anlıyorum.
    Benimkileri de zorla götürücem ben check-up'a, zorlamasan gitmezler :( Bu nesil hep böyle mi ki..
    Çok sarılıyorum sana, güzel haberlerini hep yaz!

    ReplyDelete
  2. Geçmiş olsuuuun, annelere bir şey olmasın, hep iyi olsunlar...
    Dilerim tez zamanda ayağa kalkar, tatsız günler geride kalır.
    Sevgiler...

    ReplyDelete
  3. Herkese teşekkürler.
    Kimse kendini, bedenini ihmal etmesin, ve sigara içmesin LÜTFEN!

    Anneminki pasif sigara içiciliğinden kaynaklanıyor olabilirmiş :(

    ReplyDelete
  4. Telefonuna ebleh gibi bir sesli mesaj bırakan benim. Ama tüm dediklerimin arkasındayım. Ana-kız ikinizi çok beğeniyorum, anneni yanaklarından öpüyorum çop çop diye.

    ReplyDelete
  5. Patoloji raporu erken çıktı ve TEMİZ!!!!

    Şimdi de dönüp, "lan boşuna mı ameliyat oldu şimdi?" demiyor değilim, ama napıyoruz, şükrediyoruz ve ebeveynlerimizi düzenli kontrole götürüyoruz!

    Oleys!!

    Teşekkürler!

    ReplyDelete
  6. Bununla gelmiş geçmiş olsun..

    ReplyDelete
  7. Boşuna olur mu Marla'dan kurtuldu işte :) Çok sevindik, çok.

    ReplyDelete