Friday, December 26, 2014

26 Aralık (5)

Aradaki yazılara başlık atmasam da, şükranlarımı aralara sıkıştırdım, fark etmemiş olabilirsiniz.

Dün buluştuğum arkadaşım, bana yılbaşı kırmızısı donundan almış. O kadar sevindim ki, o minik paket elimde, ağzım açık kaldım bir süre. Bir zamandır aile içi döndürüyorduk bu geleneği. Bu sene sırf bu nedenle iyi geçecek. Yani Allaşkına insan bir dona bu kadar sevinir mi? Sevindim işte. Bana Q7 alsanız bu kadar sevinmezdim.

Bugün de, hiç sevmediğim, sevemediğim ing bankası (diğer adıyla fakbenk) ile bağlarımı kopartıyorum. Kredi borcum bitti! Artık Ankara'yı da, ülkeyi de terk edebilirim! 

Tek başıma dünyayı mı dolaşsam? 

Çok içimden geldi aidiyet duygusu oluşturabileceğim bir mekan ve insan istiyorum. Amin bin.

Konu ile alakalı olarak da, şunu ekliyim. Hazırım.

https://www.youtube.com/watch?v=e0o6qMDgEbY







4 comments:

  1. Ayy don çok güzel hediyedir :)))
    Sevin tabii, o donu henüz bulamayanlar var :)

    ReplyDelete
  2. Seneye kartlaşmak yerine don hediyeleşmeye mi girsek?
    :)))))

    ReplyDelete
  3. İyi fikir, "donlaşmak" gibi bir kelime de sokarız böylece literatüre :)

    ReplyDelete
  4. Ehehe tamam. O zaman bunu söz olarak alıyorum Leylak Hanım :))

    ReplyDelete