Thursday, December 4, 2014

One Hundred Years of Solitude | Gabriel Garcia Marquez

Ilk okudugumda sene 1996 belki. Yok o 96da unvdeydim. 92.
Bugun son sayfayi okudugumda, kitaba sarildim. Gokyuzune baktim. Sol gozumde (ki o cok aglaktir) biriken damla gozume geri girdi, dusmedim.
Bizim soyad edinilmis bir soyad. Kendi ailemi ve kendimi dusundum.
Ahh domuz kuyrugum yok ama diye sukrettim.
GGM iyi ki varmissin. Iyi ki senden once dogmamisim.

2 comments:

  1. Selam
    Muhteşem bir kitaptır bana göre de. Daha üzerine daha iyi bir kitap okudum demiyorum ben şahsen.
    İkinci kez okunmasını hatırlattın, iyi oldu.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Merhaba Aze,

      Üçüncü kez de okuyacağım ama seneye :)

      Delete