Monday, March 2, 2015

İnsanın Piçi

Belki farkındasınız ama uzun zamandır ölümü düşünüyorum. Hayatımın anlamı üzerinde bu kadar kafa yormamıştım. Her zaman iyi biri olmam gerektiğine inandım.
Öfkeli bir insanım ama insanlara zarar vermem. Verdiklerim de kasıtlı değildir. 

Her yeni ölümle birlikte, ben artık üzülmüyorum. Çünkü bu halleri görmek de bir çeşit ceza diye düşünüyorum.

Ölen kurtuluyor sanki. 

Baksanıza! Çelik "mayalı poğaça" bedeni ile soyunmuş! Ekşi'de biri böyle yazmış, pek güldüm. Blogum +18 olmadığı için fotoğrafı koyamıyorum.

Artık bu gezegende yaşamak bana çok zor! 

İnsanın piçine kaldık ve biz ne kadar piçiz diye sorguluyorum.

Hayatıma artık yoğun bir şekilde giren Qanqam'ın bu haftaki seçkisinin ilk şarkısı ile size umut vermek isterim. 

Demek buraya yazdığım dilekler artık gerçekleşiyor. Benim de bir kız arkadaşım var artık! <3 <3 <3 

https://www.youtube.com/watch?v=OfJRX-8SXOs 

Hadi bugün yeni bir gün. Geri kalan hayatımızın ilk günü! Güzel geçsin. Mart'a rağmen! Çünkü bunun ardı gerçekten bahar!

Kammooooonnnn!





10 comments:

  1. Amanın, depresif bir giriş, umut dolu bir son :) Bahar değişkenliğinden mi bu durum?

    ReplyDelete
  2. :)))
    Bence ölümü düşünmek deprAZyon ile ilişkilendirilmemeli.
    Kaçarımız olmadığı için, yokluğunu göz ardı etmek doğru değil.

    Ama dünya tarihindeki devrolan kötü zamanlardan geçiyoruz.

    Girdaba girmeyelim, girdaba girmeyelim!!!
    :))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Haklısın, ölümü düşünmeliyiz, yaşamın doğal akışı dışına atmaya çalışıyoruz çoğu zaman.
      Dünya tarihini kötüleştiren insan piçleriyiz işte yaaa, kötüyüz bizzzzz.Off, ölelim bence hepimiz. Neslimiz kurusun.
      :D Ama doğru. Haksız mıyım?

      Delete
    2. Varlığını demek istedin herhalde. Varlığını gözardı etmek.
      Ölüm diye bir gerçek var. Herşeyden daha gerçek. Ama var diye ömrünü onu düşünerek tüketmenin anlamı yok. O büyük bir bilinmez ve düşünerek kimse çözmemiş. Bak yıllar önce ne okumuştum rezil bir gazetenin köşesinde (demek ki rezil gazeteden de bir inci doğabiliyor): "Ne güneşe, ne de ölüme sakatlanmadan uzun süre bakamazsın."

      Delete
    3. Bence benim neslim kuruyabilir. Sakıncası yok :)
      Devam etmesi yönünde hiç bir çabam olmadı zaten!

      Delete
    4. O kadar yok ki hayatımızda aslında, kendimiz ölüm korkusu yaşamadıkça "varlığı" diyememişim diye düşündüm.

      Tam da bu dediğim gibi. O rezil gazetedeki yazar da, aynısını demiş.

      Bence ölümün varlığını kabul edip, "son günümüzmüş gibi yaşamak" diyorlar ya, öyle yapmak lazım. Ama bu da, koyvergitsincilik olmamalı.

      Bazı sıfatların, tamınların içini ne kadar boşaltmışız, tavsamış artık.

      Delete
  3. ölümünde hayırlısını diliyorum ben.

    çelik normal ,ama insan kırktan sonra ne etceğini bilmiyor.sanatsal bir foto olmuş.en azından saksı koymamış müstehcen bir yerlerine.

    neyse.amann ne diyorum ben.

    ölene kadar yaşayalım.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ölene kadar hayattayız!!!

      Yeaah

      Delete
  4. Ölümden korkan yaşamaktan korkar aslında.. Durma devam.. ;)

    ReplyDelete