Monday, November 23, 2015

Bölüm 1

[korkunçlu film müziği girilecek]

Günlerdir kah salonda kah yatağımda devirdiğim bedenimi, artık işe gitmenin çaresizliği ile normal saatinde yatağına yatırdım. Yatağa baktığımda, kulak tıkacı takmamaya karar verdim. Meh dedim.
Gayet güzel, delikleri açık bir burunla uyuyordum ki, çatır çutur bir ses duydum. Uykum daha baskındı ama, tekrar dalmak için konum aldım. Sonra alışık olmadığım iki adam sesi duydum. Kulak kesildim tabi, ses üst kattan geliyordu. Uykum dağıldı.
Koridorda yürüme, konuşmalar kesinlikle ev sahiplerim değiller. 

Ev sahibime sms attım. Cevap yok.

Yok bir emin olayım, yok bir daha bir ses duyayım, ah polisi arasam mı, karakolu mu bulsam, 155i mi derken, tableti açtım. Belki online bir bildirim seçeneği vardır.

O sırada bir testere sesi duyulmaya başladı.

Polise sms atabiliyormuşuz 155. Çok mutlu oldum ve yatakta oturup görmeyen gözlerimle polise mesaj attım.
"***adreste şüpheli sesler geliyor ev sahibi evde yok"
Noktalama kullanmadım çünkü gözüm görmüyor yav. Saat 04:17
Tüm bu süre boyunca bir heyecan olsun, bir kalp atımı hızlanışı olsun bir şey yok :/

Sonra üst katın zili çaldı dışardan. Yukarıdaki ses kesildi. Bir süre sonra adamın sesi tekrar duyuldu. 

Yahu polis, madem geldin neden zile basıyorsun? Eskiden de ışıkları sirenleri yakarlardı ya, suçlular kaçardı hemen olay yerinden. Aynı hesap. Başka zile de basmadılar.

İlginç olan zil çalınca sesin kesilmesi. 

Eee? Aferim, bu adamlar şimdi nasıl kaçacak?
Balkondan kaçmaya çalışıp, bizim eve girerler mi? Topladıklarını bahçeye atıp, evden çıkıp üst kata mı saklanırlar? 
Sonra sessizde olan telefon çaldı ve ben yine bu gözlerimle kimin aradığını göremedim.
Üstüne katıldığım toplumsal olaylar ve öncesinde sürekli yere düşen bir telefon olduğu için de birden ekran simsiyah oldu. sms dışında bir faydası yok aletin. Ama 1 saatte şarjörü doluyor <3 
8 gün sürüyor (kullanılmadığı için).

Telefonu kapatıp açtım. Arama kaydı yok!!!! En son ben kendimi aramışım, hep aynı terane, telefonu bulamamışım veya numarasını unutmuşum!!

Polise tekrar sms atıp, "bizim daire şu, zili çalın kapıyı açayım, balkondan kaçarlarsa ev şu cephede" desem mi?

Sürekli bir soru sorma hali. 

Ses uzun süre çıkmadı ama sonra duydum tekrar. Ya benim olduğumu fark ederlerse, bana zarar verirlerse ile devam etti süreç.

Sonra yattım başka odaya. Birden kalbim çarpmaya başladı. Sesleri dinlemeye kararlıyım ama burnum tıkandı. Ya sümkürürken duyarlarsa vs. Balkon kapısının önüne 30cm uzunluğundaki çöp kutusunu koydum. Çok zekalıca bir davranış, tebrikler.

Burnuma hava gelsindi, sesi dinlemekti, feneri alırım suratına tutarımdı, şu eski telefonu suratına atardımdı derken uyumuşum. Ezanla uyandım.

Yine hepi topu 2.5 saat uyku.

Arayan kimdi bilmiyorum hala.

Şimdi kafamdaki senaryolar; bayramda sms attım diye beni defalarca arayan ev sahibim neden beni aramadı?! Aradıysa ve o açamadığım zamana denk geldiyse neden tekrar aramadı? Arayan polis miydi? Bana asılsız ihbar yaptın seni dövücez derler miydi?
O testere sesi aslında, es sahaplarımın kesilen kemiklerinin sesi miydi? 
Çıkarken duymadım adamları, hala evdeler mi?

Bulana kadar bölüm 1. 
Bulursam bölüm 2yi de yazarım.

Bana kalan uykusuzluk yine. Endişelerime ortak ettim sizi. Ehehe

6 comments:

  1. deli deliyi blogda bulurmuş anladın sen beni :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Bence değiliz. Dünyanın geri kalanı düşünsün şimdi!!!

      Delete
  2. Telefonun ilginçmiş şarjörlü filan. :D :D :D Kalaşnikof gibin aynen. Savunmaya yarayınca demek ki bilinçaltı onu öyle kodluyor. Ve evet kıl ve mesleğini yapmamış psi'nin hali aynı benim gibi, böyle oluyor. Geçmişler olsun. Bir de ya sümkürürken duyarlarsa'da kendimi gördüm.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Buyuk bir pismanlik hissettim sozlerinizden.
      Size de gecmis olsun. Ses olcer yani,da olsa kac desibel olcucem. Basim agriyor sumkurmekten, vallahi beynim cikicak :))
      2gr beynimi boyle kaybetmek istemem.

      Delete
    2. Pişmanlık değil ama büyük bir acı. Artık benim parçam oldu ama, beraber götürüyoruz hayatı.
      Teşekkürler. Ben de beynimi sümkürüyormuş gibi hissediyorum. Fakat ilginç bir yöntem buldum. Sizde de işe yarar mı bilmiyorum. Koltuğa uzanmış pozisyonda, kafam 45 derece açı ile koltuğun koluna yaslar pozisyonda sümkürünce daha rahat oluyor ayakta sümkürmeye nazaran. Bu parlak buluşumun üstüne sinüslü kosinüslü bir post yazayım dedim ama beceremedim :))))

      Delete
    3. Pişmanlık kabul edilince, hayat kolaylaşıyor, tıkanıklıklar açılıyor bir anda.

      O pozisyon benim uyku pozisyonum ve sümkürmekten uyuyamıyorum. O kadar rahat çıkıyor ki o anlarda, burnum kuruyana kadar iyiyim. Sonrası çok dertli :)
      Ay ayıp ama turuncu sümük mü olur?!

      Bence yazın, cümle alem faydalansın. Zira ben her hasta olduğumda, ne iyi geliyor unutuyorum. Balık beyinliyim bu konuda.

      Delete