Sunday, November 29, 2015

Bolum 3

Anlasilan hicbir sey olmamis o gece.
Eheh
Uykusuzluguma yanayim, onlar da endiselerime.

Hayatim boyle kurgu zaten.

Dun arabayi otoyikamaya verdim. Zira artik bir guvercin kafesi gibiydi, mobil. Yikamaci binanin bodrumunda. Oglen almaya gittim. Kafes oldugu gibi duruyor. Ilk gelen de bendim. Noldu diye sorunca, 'sizin araba calismiyor' dedi. Ehehe debriyaja mi basmadiniz dedim.
Sonra anahtari alip arabanin kapisini actim, bas bas bagiriyor!
Eybaaa!
Debriyaj tas kesmis, dortluler yaniyor ve o korna sesi.
Ciktim aractan. Kendi kendine sustu.
Telefon zindanda cekmiyor tabi. Ben sasi numarasina bakmaya zindana girip cikana kadar telefon baglantisi koptu.
Ben de anahtari iade edip, arac yardimi arayip gelicem dedim.
Ve anahtar calisti ve araba calisti!
Ohh yeah!
Sihirli dokunuslar ve dedim ki, benim arabalarimin ruhu var. Bensiz guvenmedi bu adamlara!
Arabayi yikamaya biraktim ve 2 saat sonra telefon geldi. Sizin araba yine ayni seyi yapiyor! Ahahha
Sanki kresten ariyorlar ve ben de veliyim!
Telefon gorusmemi yaptim ve sorunu cozdum. Arabada denedim ve cikardim zindandan.
Kumandanin pili bitmis meger.

Sonra da bugun fark ettim ki, arabadaki kristalimi almislar yikamacilar. Belki baska seyleri de almislardir ama calindigini dusundugum anahtarligim ortaya cikmisti.
Belki kristalim de cikar.

Ya boyle iste.

Yine gecen gun camdan bakarken, kagit toplayici ve iki kopegi dikkatimi cekti. Bir adam yonunu degistirip adama bir seyler verdi. Adam da copten birkac kagit cikarip okumaya basladi.
Iste o zaman da hikaye yazdim, iste ajanmis da, mitmis de, hirsizmis da vs.
Ama daha fazla seyredemedim, zaten kopekler de bunalmisti artik o copun basinda 10 dk kadar beklemekten.
Ben camdan ayrildim.

Ya iste boyle hayat oyku, roman falan.
Artik senenin de sonuna geldik.
Sene sonu yazimi bile hazirladim kafamda. Etiketi bomb*k olucak.
Sevgiler,
J

4 comments:

  1. Yani hiçbir şey olmamış gibi devam öyle mi?
    Ev sahiplerinin bilgi vermesi lazımdı sana. O kadar endişelendin, ilgilendin, korktun. Bi empati kurulur, birkaç kelamla rahatlatırdı insan azıcık.
    Sevmedim kendilerini :S

    ReplyDelete
    Replies
    1. Endiselendirdim diye kizmislardir Chp teyzesi ve amcasi ev sahiplerim.
      Ben de zor geciniyorum cunku cok gurultu yapiyorlar.
      Amca emekli muzik ortmeni, hunharca tempo tutuyor. Parmaklari kirilcak. Ama bana ahenkli gelmiyor iste.
      Yine de edepli olmaya calisiyorum. Yaslarindan oturu.

      Delete
  2. Gerçekten alemsin Jardzy:-) yetişemiyorum konularına, hızına.
    Dur şu yazdığına bir şey yazayom derken, bir bakmışım bambaşka ilginç bir konuya geçmişsin:-)
    Ayh yordun beni hayaaat :-))

    ReplyDelete