Saturday, May 27, 2017

Sabiha

Bu sabah keyifle uyandim.
Elbette issizlik nedeni ile takintilarim artmis durumda.
Isimi kaybetmeden once ruyamda babami aglar, perisan bir halde gormustum. Sabah da ruya tabirlerinde iyi seyler okumus, gune keyifle baslamisken ve bir gun once kuslar balkon demirine daha sk konuyorken, bir baktim, yerde yavru kus.
Her sey alt ust oldu o anda.
Hayvanin tuyleri azcik cikmis, ufak kanatlari var. Hareket etmedigini gorunce öldügünü dusunup, bir kartonla asagidaki bahceye atmaya karar verdim.
Cope gidecegine topraga karissin.

Kartonla yavruya dokununca hareket etti.

Pazara gittigimde yumurta almak icin kullandigim, cope atmadigim plastik yumurtaligin ve kullanmadigim bir atletin altlarini kesip yuva yaptim. Ailesi beslesin diye balkona biraktim.
Aile gelmiyor. Diger serce yavrulari cirp cirp bagiriyorlar, karinlari doyunca susuyorlar ama bizimkine gelen giden yok.
Yumurta sarisini pipet icine cekerek yavruyu besledim. Iki kere gagasini acti. Ben kus muyum, degilim. Ilkinde besleyemedim tam olarak. Bir daha da agzini acmadi.
Dolaptan et cikardim, bir yumurta hasladim beslemek icin.
Durup durup zorladim.
Yok.
Baktim yuvasi icinde cok rahat yer degistiriyor. Kuvveti geldi yerine diye dusundum ama kalkip kalkip gagasina yiyecek verdim, yemedi.

Gordugum andan itibaren istahim kesildi. Midem bulandi. Korku mide bulantisina yol actigi icin, ucakta ilk defa ucanlar kusarmis. Bedenin genel bir tepkisiymis bu kusmak. Ucaga binmek artik otobusten ucuz olunca da kusmuk torbalarina pek rastlamiyoruz.
Neyse, yemiyor!

Sabiha yemiyor! Cok zorladim.
En son hareketleri agirlasti.
Ne yapacagimi bilmiyor, korkuyorken cevik hareketleri, nefes alip verisini net gorununce rahatlamistim. Ama yemedi.
Oleceginden eminim ama ne yapsam bilemedim.
Gunes de cekilmisti. Balkona biraktim tekrar.

Internetten arattigimda firtinali havalarda yavru kuslarin dusme oranlarinin daha yuksek olduguna kanaat getirdim.
Kim yavru kus bulduysa, firtinadan, saganaktan sonra bulmustu.

Sonra arkadaslarim aradi ve evden ciktim.
Simdi geldigimde olmus oldugundan emindim. Hareketsizdi.

Cok uzuldum, cok dusundum. Doganin kanunu bu dedim. Doga zayif olanlari ayikliyordu bircok yontemle. Yuvadaki diger kuslar dusmemisti ama Sabiha dusmustu. Ben besleyip hayatta tutsam, kafes kusu mu olacakti?
Ailesinden ogrenmesi gerekenleri ogrenemeyecek, evden kacinca kime yem olacakti?
Dogru mu besliyordum?
Beslemem dogru muydu?

Bu gtu gevsekgillerin memleketinde (4 yasimdan beri ben de Ege'de buyudum) cumartesi gunu acik veteriner mi bulacaktim?

Bu nedenle balkona birakip ciktim evden 4 gibi. 11de evdeydim. Olmustu.
Cope mi atmaliydim?

Of iste bir suru soru. Kestigim atletin ben yokken yagmurdan sisen agirligi ile balkondan asagi attim. Bakmadim.

Ve bugun Sabiha varken hayvansal gida tuketemedim. Midem bulandi.
Cocukken yemlenen bir tavuk gormus, (sanki bilmedigimiz bir seymis gibi), tiksinmis, senelerce tavuk eti yiyememistim.

Ve evet attim hayvani. Ne Sabiha kaldi, ne de yuzlerce soru.

Bir varligin bana bagli olmasi fikri bile oldukca urkutucuydu.

Yuvanin altina hem pislikleri hem de duserlerse diye bir tahta vs koymaya karar verdim. 

Kirlangicin yaptigi ama icine girmedigi, sercelerin yerlestigi bu yuvaya seneye gelirler mi bilmiyorum.
Ancak uzun zamandir boyle stres yasamamistim.








22 comments:

  1. Müthiş bir yazı. Yaşama dair harika kesit. On numara beş yıldız.👍

    ReplyDelete
  2. Başlığı Sabiha olunca çok ilgimi çekti yazı. Gerçi her yazını okuyorum ya. Ama Sabiha başkaydı. Annemin adıydı. Güzel bir hikayedir dedim. Yine olmadı:(

    ReplyDelete
    Replies
    1. Cok uzgunum Berfin,
      Ben de guzel bitsin diye adini Sabiha koymustum.
      Umarim sorunun neyse asarsin.
      Sevgiler, J.

      Delete
  3. Kirlangiclar 3 yavru yapar az gelişmiş olanı yuvadan atarmis diye duymuştum. Her yaz yazlığında buna şahit olan biri de söylemişti:( Çok acımasız..

    ReplyDelete
    Replies
    1. Kirlangiclarin bir turu ayni donem iki kere yavrularmis diye ogrendim ben de gecen gun.

      Gucsuz olanin ayiklanmasi acimasiz degil aslinda.
      Biz de insanlar olarak yapsaydik, dunya olarak bu halde olmayabilirdik. Su an kusu atmis olmamdan oturu rahatsiz degilim.
      Zayif, beceriksiz ve her an yem olabilme olasiligi ile yasasa daha mi iyi?
      Doga mukemmel, onu ve sistemini bozan insanlar.

      Delete
  4. Postu okuyunca sağda solda (yerde) hep gördüğüm kuş kalıntılarını düşünmüştüm. Hangi yabani kuş ölünce gömülüyor ki?
    ltg

    ReplyDelete
    Replies
    1. Yuregime suyu doktun. Ferahladim :))

      Delete
  5. Selam geçen yıl benzer olayı ben yaşadım.İki yavru vardı. Yavrulardan biri düştü hastalandı. Bir kaç gün geçti. Kuş anne yokken öldü. Ben anne yokken onu aldım götürdüm. Öldüğünde çok üzüldüm.Diğer yavru büyüdü uçtu. Anne sürekli geldi. Yavruyu aradı.Günlerce geldi. vazgeçmedi.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Annenin yavruyu aramasi ilginc.
      Benim sercelerim ilk, digerinin basina geldiler ama inip beslemediler.


      Delete
  6. Kuş gribi olmasın yaaa :( İyice yıkadın di mi elini?! Çok ruhsuz bir yorum yaptım biliyorum ama bizim balkonda bir ölü kuş bulduk geçen hafta ve kuş gribi var diyorlar dokunmayın diyorlar, ya ne bileyim insan gittikçe paranoyaklaşıp ruhsuzlaşıyor, sanki sanırsın benim "ruhi değer"im kuşunkinden fazla...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Temas etmedim kendisi ile.
      Bu firtina sonrasi yuvadan korkarak atlayanlardan. Depremde, yanginda, 9/11da atlayanlar gibi.
      Umarim sizde sorun yoktur. Diyenler saglik otoritesi degilse, dusunme bile uzerinde.
      Operim gagamla :))

      Delete
  7. Vesikalı Yarim'i izledin, Sabiha'ya bir şey diyeceksin sandım.
    Üzüldüm yaa.
    Gerçekleri kabul etmekle hep sorunlarım var benim.
    Sıkıntı olmuş sana da... Mutlu sonların çoğalsın arkadaşım...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ucabilsin diye adini Sabiha koydumdu.

      Atinca balkondan, icim ferahladi. Yalan yok. Vahsetttt!
      Operim. Seni de iyi ruhlar, guller korusun :) <3

      Delete
  8. Geçenlerde arkadaşımla köpeğini gezdirirken ağaçtan bir yavru kuş düştü hemen öldü tabi. Daha tüyleri bile çıkmamış aldım ay gömeyim ben bunu dedim. Arkadaşım bırak öyle kalsın doğaya neden müdahele ediyorsun belki bir kedi yiyecek ya da başka şey olacak. Mantıklı geldi aynı arkadaşım bazen yediği meyveyi çöpe atmaz çekirdeğiyle birlikte bir ağaç dibine koyar karıncalar tatlı yesin olmadı çekirdeği bi işe yarar falan der. bu da başka bir bakış açısı işte.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mantikli.

      Dogaya mudahale ediyoruz cok.

      Delete
  9. Hayvanlara karşı çok hassas oluyor insan. Zor bir macera olmuş.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Bir omre bedel bir gunluk gerginlik

      Delete
  10. Cok uzuldum Jardzycim, ama sen olmasan belki de o kadar uzun bile yasayamayacakti Sabiha. Simsiki sarildim sana.
    M

    ReplyDelete
    Replies
    1. Oi! Cok iyi geldi.

      Belki baska bir hayatta o da bana yardim eder, ki ben pek edemedim.
      Operim Mcim.

      Delete
  11. Ahh Jardzy yine neler öğrendim kendim hakkında senden...korkudan kusmak...doğum sürecinde o kadar çok kusmuştum ki, kimse anlam verememişti...çok korktuğumu biliyordum...
    Bir yavru kuşu da ben gömmüştüm çocukluğumda, sapan ile kuzenlerim vurmuştu, mezar yapmıştım baş ucuna da küçük dallardan haç işareti çakmıştım...Kuzenlerim kuşu gavur etti diye mezarımı tekmelemişlerdi...
    Yunus beş yaşından sekiz yaşına kadar ağzına et koymadı, yediremedim, hayvanlar kesiliyor diye, ne köfte, ne döner...yedi yaşına gelince bu farklı et fabrikada yapılıyor diye yalan söyledim.
    Umarım her şey güzel olur...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Cizgi filmlerden gorup hac dikmis olmalisin. Cocukken bizi mezara goturmediler, gec ogrendim mezar tasi vs. hala da bilmem detayini.

      Kuzenler cok haksizlik etmis.

      Yunus su an biliyor mu sevdigi koftenin ne oldugunu? Bir yandan vahsi dogada yasamaya baslayan insan belgeseli seyrediyorum. Bir yandan savunmasiz bir kustan korkup, tiksiniyorum :)
      Her sey simdiden guzel zaten Ayse. Bakmayi bilmek lazim.

      Delete